Walvishaaien zien in Oslob

Lieve allemaal,

Gister vertelde we jullie dat we aangekomen waren in Oslob bij Eva en Rene, eigenaren van Malonzo Pension House. Rene liet ons gelijk weten dat we de volgende dag samen met hem de walvishaaien konden gaan bekijken in Tan-Awan, maar hiervoor moesten we wel om 05.45 uur opstaan… :-S Pfff best vroeg, maar absoluut geen probleem voor wat we zouden gaan doen.

Om 05.45 uur ging de wekker en de nacht was niet heel goed, ik dacht dat hanen altijd alleen kraaien als het licht wordt, maar ze begonnen om 02.00 uur ’s nachts al te kraaien, na een bakje koffie en thee met elkaar gedronken te hebben, zijn we met Rene naar de hoofdweg gegaan om daar een jeepney te pakken. Ongeveer 15 minuten later kwamen we aan in Tan-Awan van waar ons grote avontuur zou gebeuren. Rene bleef op het vaste land en heeft op al onze spullen gelet, hij is een ongelofelijk aardige man! We kregen reddingsvesten aan voor als je niet goed kon zwemmen, maar goed wij kunnen natuurlijk wel zwemmen, dus hadden ze niet nodig. De golven waren aardig hoog, dus uiteindelijk besloot ik wel mijn reddingsvest aan te houden, zodat ik makkelijker kon drijven en niet zou verzuipen…

We zijn zo’n 50 meter uit de kust gevaren en daar lagen zo’n 8 bangka’s om de walvishaaien garnalen te geven. In oktober 2011 zijn ze hiermee begonnen, voor deze tijd joegen de vissers altijd op de walvishaai, omdat de walvishaaien de vangst van de vissers op aten. Nu krijgen de vissers de garnalen van de overheid betaald, omdat het voor veel toeristen zorgt en zo profiteren de inwoners van meerdere dorpen in de omgeving hiervan, dit door middel van visserij, transport, hotels en restaurants.

Toen we eenmaal op zee waren, was het tijd om onze duikbril en snorkel op te doen en het water in te gaan, vlak naast ons zagen we al een grote bek boven het water uitkomen, het lijkt ergens op een grote stofzuiger! En toen lagen we in het water, de golven waren hoog en het water was troebel en we zagen onder water niks… maar als we dan weer boven kwamen zagen we toch echt zijn bek, nog maar eens goed kijken en opeens….. Zagen we een staart onze kant op zwiepen… WOW ongelofelijk wat een groot beest, donker blauw en witte stipjes. Prachtig. Het was echt het meest bijzondere dat we ooit gezien en gedaan hebben! Zo voelen we dat alle drie!
Ergens was het ook erg griezelig, beetje troebel water en af en toe zwemt er zo eentje vlak langs je en ze zijn ongelofelijk groot!!! Lenny werd zelfs nog geraakt door z’n staart, is ook niet zo verwonderlijk, want die staart is heel lang. De regels zijn dat je 4 meter afstand moet houden en ze niet mag aanraken, natuurlijk doen wij dit niet, maar je kan bijna niet de 4 meter afstand houden, want ze komen gewoon langs je zwemmen en zoals Lenny heeft ervaren raken ze jou wel aan! Al die spanning en sensatie. Lenny was niet zo bang en bleef gewoon rustig zwemmen in de zee samen met Raymond beetje foto’s schieten. Ik was echt BANG!!! Het troebele water, hoge golven en dan van die immens grote walvishaaien die van alle kanten langs komen zweven. Ze glijden echt rustig door het water, maar ze zijn alsnog vele malen sneller dan een mens. Wij deinzen op de golven mee en zij zwemmen prachtig door het water totaal in controle, zo zie je toch dat de mens niks is in het water. Al vasthoudend aan de zijkant van de boot, de boot heeft namelijk zij armen van bamboe, kon ik het geweldig goed zien, eentje was heerlijk aan het genieten van z’n garnalen.

Doordat we zo vroeg zijn gegaan waren we bijna de enige toeristen, wat geweldig is, maar ergens toch ook wel spannend, zo als eerste in het water! Na een half uurtje zaten we weer op de boot en toen gingen de boot mannen met onze camera’s het water in om nog wat foto’s te schieten, die gasten zijn echt niet bang. Ze duiken naar onder en gaan gewoon naast de walvishaai hangen of eronderdoor… Te bizar gewoon. Gelukkig werd het water wat helderder en toen zijn Lenny en Raymond nog even het water in gegaan om alle walvishaaien nog een keer goed te zien. Het voelt echt euforisch om zo’n gigant te zien, prachtig!

De tour zou een half uur duren, maar doordat we met vrienden van Rene de zee zijn opgegaan zijn we er zeker 45 minuten geweest! Terug op de wal konden we ons geluk niet op, hoe bijzonder het was en ergens ook onwerkelijk, dat we dit hebben gedaan en hebben kunnen doen, zo ver van huis. Bijzonder, mooi, groots, zo immens puur! Zo voelt adrenaline, pfff dat giert door je lijf, spanning, bizar!

Rene vond onze blije reacties heel leuk en samen zijn we met de Ceres bus weer naar Oslob gegaan, daar hebben we nog even ontbeten en onze ervaringen en foto’s met Eva gedeeld, ze vond het geweldig dat we het zo leuk hebben gehad! Dit is bij uitstek het meest bijzondere dat we ooit hebben gedaan!

Na het ontbijt en knuffelend afscheid te hebben genomen van Eva en Rene zijn we de bus ingestapt richting Moalboal, na 2,5 uur rijden kwamen we daar aan en na even zoeken zijn we aangekomen bij Club Serena Resort, daar blijven we voor nu nog 4 nachten en wellicht nog langer, als we niet nog een keer teruggaan naar de walvishaai!

Liefs,
Lenny en Michelle

Ps. Yosta en Victor er staat jullie straks wat geweldigs te wachten hier!